2013/Feb/06

อันนี้เป็นรีพอร์ตเวอร์ชั่นสร้างภาพ(ของตัวดิชั้นเองและศลป.นะเคอะ)
 
ย้อนไปเมื่อสิบกว่าปีก่อนเพลงไอฟอร์ยูดังมากกกกกกจากเรื่องอยู่เพื่อรักใช่มั้ยล่ะ
ประเด็นคือพลอตมันโคดฉีกอ่ะนางเอกใจแตกขายตัวเอาเงินไปดูคอนเสิร์ตจนติดเอดส์...
เอิ่ม...แรงมากกกกกกสำหรับยุคโน้นนน ไอ้เราก็ได้แต่กร่นด่าละครไรวะไม่พัฒนาสังคม
(ปัจจุบันยังคงงงว่าทำไม่ลูกกะผัวนางเอกไม่ติดเอดส์วะแคะ?) อีกเรื่องนึงคือเคียวโกะ
ฟูคาดะดังมากกกกกกกก ทาเคชิก็ดังโคดดดดด ละครก็ดัง เพลงประกอบก็ดังใช่มั้ยล่ะ
อ่ะ...จบไปจุดนี้ ผ่านไปปีนึง เราผู้ซึ่งตอนนั้นเป็นเลอเซียล? ดันไปอ่านฟิคเจร้อคที่มี่
ลาร์คเป็นคู่เอกแต่มีวงนึงที่มีอีกคู่เป็นเจมือเบสกะอิโนรันมือกีต้าร์ของวงลูน่าซีขึ้นมา
ที่นี้ในฟิคเค้าจะบรรยายประมาณว่าเจเท่มากกกกกกกกโคดเท่ เท่ไม่ไหวแล้ววววว
ส่วนอิโนรันน่ารักสุดๆน่ารักโคดๆน่ารักตายไปเลย เราก็เกิดอยากเห็นหน้าขึ้นมาล่ะสิ
ก็ไปเสิร์ชๆประวัติรูปภาพไรงี้ดู ตอนดูรูปก็เอออิโนรันหน้าตาดีนะ แต่ไม่เห็นแบ๊วเลยดูเท่
มากกว่า ส่วนเจนี่มันตี๋ขายบะหมี่ชัดเท่ตรงไหนว่ะ ก็เริ่มหาพีวีไรเงี๊ยะมาดูก็ยังไม่เกทกะเจนะ
แต่เริ่มเข้าถึงออร่าโมเอ้ของอิโนะแล้ว คือมันน่ารักมาจากตัวเขาอ่ะปากนิดจมูกหน่อยจริงๆเป็น
คนร่าเริงแจ่มใสแต่ชอบเก๊กเข้ม มาปิ้งสุหงิโซ่ก่อนเจอีกด้วยลีลาของเทอ แล้วก็ชอบเสียงกลอง
รู้สึกแน่นดี ตอนนั้นดิชั้นเข้าไม่ถึงริวกะเจจริงๆแคร่ะ จนมาได้ดูคอนลูนาติกโตเกียว ถึงบางอ้อ
ตี๋คนนี้เท่มว๊ากกกกกกกก แต่ดันพิอักพิอ่วนกะริวขึ้นไปอีกยกเว้นเรื่องเสียงที่เพราะมากกก
ตอนนั้นก็เรียกว่าย้ายค่ายแล้วล่ะนะ กลายมาเป็นสเลฟเต็มตัวมากๆ แล้วก็ดันมารู้ว่าวงนี้แตกแล้ว...
ไร้อนาคตสุดๆ...อ่ะ ก็ไม่ว่ากันก็ตามงานเก่าๆไป ยิ่งดูไลฟ์ยิ่งชอบยิ่งดูยิ่งตกหลุมรัก เหมือนกับว่า
ตกหลุมรักซ้ำๆจนหยุดไม่ได้นะ วงก็มีไลฟ์ใหม่ๆทยอยปล่อยออกมาเรื่อยๆทั้งๆที่เเตกแล้ว(ทำไมวะแคะ?)
หรือว่ามันเป็นแผนมาแล้วตั้งแต่ต้น? จนประมาณเราเข้ามหาลัยก็มีช่วงซาๆไปเพราะเราพยายามหยุดติ่ง
เพราะมันเปลือง (ตือเราออคของบ้าระห่ำมากอ่ะช่วงนั้น ไอ้นู่นก็อยากได้ ไอ้นี่ก็อยากได้) ก็หยุดไป
หม้อข้าวยังไม่ทันจะดำเลยค่ะ อิโนะกับริวประกาศตั้งวงทรูบิยอง...เราก็...บินไปดู*ทรุด กลับมา
ก็พยายามจะเลิกต่อ 555 กะสองยังไม่ทันน้ำเดือด...นางก็ประกาศวันไนท์ค่ะ*ทรุด...บินไปดูอีกรอบ
จากนั้นมากก็...กูไม่เลิกชอบก็ได้แค่ระ(กลัวมีเซอร์ไพรสอีกเปลืองค่ะเปลือง) ก็เว้นไปสามปี
นางก็ประกาศรีบูทค่ะ ตอนนั้นเราก็รู้แล้วล่ะว่า...กูล่มจมแน่ มันจะต้องเป็นการแดกแกลบอย่างยาวนาน
จุดนี้เราก็จะขอข้ามไปเลยมาจนถึงปัจจุบัน...
ตั้งแต่ริวมาไทย เราก็เป็นคนนึงที่เชื่อมาตลอดว่าลูน่าซีจะต้องได้มาเล่นคอนเสิร์ตที่ประเทศนี้
ตอกตะปูปิดฝาโลงด้วยการมาไทยของสุหงิโซ่ในฐานะเอ็ก แล้วตามด้วยลาร์ค จุดนี้เราคิดว่ายังไงๆ
ก็ต้องมาแน่นอนเราเลยไปลุ้นเรื่องอื่นอย่างซิงเกิ้ลใหม่หรืออัลบั้มเต็มมากกว่า ซึ่งก็มีจริงๆ
ก่อนลุงๆจะมาเราก็ตื่นเต้นนะ หลักๆคือวางแผนการติ่ง แต่พอมันมาจริงเรากลับไม่สั่นเหมือนคนอื่น
เหมือนกะว่าเพราะเราได้เรียบเรียงแผนการไว้แล้วเราต้องทำให้ได้ตามเป้าพอเราทำสำเร็จตั้งแต่แรก
ที่หลือเลยชิว...เรื่องที่นอยด์คราวนี้ดันเป็นเรื่องอื่นไปซะงั้นนอยด์เรื่องนิสัยสันดานคนรู้จักแทน
ไม่มีดราม่ากะศิลปินและแฟนคลับกลุ่มอื่นใดๆทั้งสิ้น ออกจะเหลือคาดหมายด้วยซ้ำที่โอเคขนาดนี้
มาถึงเรื่องไลฟ์รีพอร์ตนะ จริงๆมันเหมือนฝันตามชื่อคอนเเหละตอนเราดูลูนาติกอยู่เราไม่คิดด้วยซ้ำ
ว่าวงโลกที่หนึ่งจะมาเล่นคอนยังประเทศโลกที่สามแบบนี้นะ 555 มาแล้วดันมาแบบจัดเต็มเทคยาซ้าา
ก่อนเริ่มคอนเราก็แต่งหน้าอยู่ไงมาถึงก็เลทๆไม่ได้ทำอะไรเลยอ่ะเพราะชุดหนังร้อนมากกกก
ลากบรรดานางเพื่อนเข้าฮอลอย่างเร็ว (คือจะเป็นลมอ่ะจุดนั้น) เข้าไปก็ได้นั่งแถวอี(ที่ตอนหลังแซบขึ้นไปซี)
ปกติคอนลูน่ามันจะเลทสิบห้านาทีเป็นมาตรฐานไงก็นั่งรอไปเม้ามอย ดูโรวดี่เซฟกีต้าร์ไป
(คอนนี้มีเอ๊าะๆมาเพิ่มเพียบ กรุบกริบน่าเอนดูวว) ขาประจำก็ขาดขุ่นพรี่ผมยาวไปคนอ่ะ คิดถึงนะเคอะ!!
 
ของลงเซตลิสไกด์ทางก่อนแล้วกันโมเม้นเยอะไป๊!!!!!
 
ขณะที่รอบข้างเริ่มบ่นๆว่านานจุงๆ นางเพื่อนผู้ซึ่งไม่เคยดูลูน่าสดมาก่อนก็บ่นๆรอจนง่วงๆ เราก็บอกใจเย็นลูก
สิบห้าบวกลบห้าไม่เกิน อีกสามหน่อนี่โดนแยกไปแถวทีก็ปล่อยมันไปบริการตัวเอง พอเห็นคนเอากีต้าร์โปร่ง
โนะมาตั้งเราก็เอ๊ะจะเล่นวิทเลิฟเรอะ(เป็นสเลฟที่เป๊ะไง กรั่กๆแยกกีต้าร์วิทเลิฟกะเลิฟเลสออกจากกันไม่ได้)
แล้วสักพักไฟก็ตับ ขาก็สปริงตัวเด๊งขึ้นปุ๊บ แล้วป้าก็กระย่องกระเเย่งออกมาพร้อมกับทรีเนค(จุดนี้แฟนบอย
รอบกายกรี๊ดเเตกค่ะ แฟนบอยเยอะมากกกกกกกก เข้าใจว่าคงจะตามมาจากเอ็กนะ แต่ก็อีกนั่นแหละคงจะไปนั่ง
ฝั่งป้ากัน แล้วแบบแฟนบอยป้านี่ก็เพ้อแล้วนะ แฟนบอยอิโนะกะเจน่ากลัวกว่าว่ะค่ะ มันใช้สายตาโลมเลียเลย
อ่ะ ติ่งถึงกะโอ้วววว ชะนีเจ็บใจชายไทยอยากเจ็บตูด กรี๊ดกันสาวแตกมากกก แฟนบอยเจชั้นยังเข้าใจนะ แต่อีพวกที่เข้ามาดูเจ แล้วเพ้อกลับไปอิโนะน่ารักอย่างนู้นอิโนะน่ารักอย่างนี้ ผมรักอิโนะนี่...ขนลุกว่ะค่ะ)
แล้วก็ชินยะ ริว เจ โนะ ก็เดินออกมาใช่มั้ยล่ะ แอนด์เดอะโชว์บีกิน...
  1. LOVELESS มองผมต่อน้องฟิน(อิโนะ)แล้วก็คิดว่ามันแร่ดดดดดแรดดด นางก็แบ่บมีปัญหากะผมนะสะบัดไปสะบัดมาอยู่นั่นแหละ พัดลมเวทีก็พัดเอาๆกรุยกราย ในฐานะเลเยอร์ของวงเป็นหน้าที่รับผิดชอบ กร๊ากกกกก ทัวร์นี้ของเล่นนางเยอะมากไหนจะผ้าปิดตาอีก น่ารักกกก ริวก็ใส่สูทเปียตัวประจำทัวร์ จริงๆเราแอบลุ้นโค้ทขาวนะ (แต่มันคงร้อนไปมั้ง 555) อีกสามคน...
  2. Déjàvu มาเพลงนี้เราเริ่มรู้แล้วอ่ะว่าคงใช้เซตลิทยอดนิยมเอเคเอมาตรฐานจ่ะ ก็แบ่บจริงๆแอบหวังจีซัส อินฟิวเจอร์ไรเงี๊ยะนะ... 
  3. G. ค่ะก็เจไอนิ้สสสสสนึงพอเป็นพิธี ...แต่ชั้นเลยจุดนั้นมาแล้วววว แค่หอมแก้มเนี่ยทำได้ม้ายยยยยย ที่คนอื่นล่ะหอมเอาๆ ชิส์...เซ็ง
  4. END OF SORROW ก็ดูเอสอาร์แต่มองไม่เห็นเพราะริวบังป้า แต่แอบเห็นอิโนะเหล่ๆเจอยู่เหมือนกัน ประมาณว่าเอามะ อีกคู่มันเรียกเรทติ้ง แต่ก็ไม่ทำ ...เฮ้อออ (ดูเป็นรีพอร์ทสาปแซ่งฟ้าดินนะ...)
  5. TRUE BLUE นางเพื่อนกรี๊ดเจมากกก บอกว่าเจยิ้มน่ารักๆ (ภาพอันสวยงามเบื้องหน้า กร๊ากกกกกก)
  6. Rouge จริงๆเพลงนี้อ่ะมันต้องชูกำปั้นเย้วๆไง แต่มะมีใครทำเบยย เพลงมันยังใหม่สินะ
  7. gravity เพลงนี้ริว... แรกๆโอเคเลยนะ ยั่วยวนเซ็กซี่น่ารัก เพื่อนเราสลัดเจทิ้งทันใด 555 พอเริ่มสเตปนกหัวขวานเท่านั้นแหละ โอปป้าบ้าไปแร้นนนนน ชกลมหมุนๆขณะที่คนอื่นชมริว หันไปมองสเลฟด้วยกันนี่ แต่ละคนกลั้นขำกันอยู่ ส่วนเรามิงทำอาร้ายยยยยของมิงงงงงงง คิดจะเก็บแม่บ้านเข้าแฟมิลี่ด้วยเสน่ท์แบบคาวามุๆที่ ชะนีผู้มีเชื้อแม่บ้านเท่านั้นที่สัมผัสได้ใช่มั้ยมิงงงงงงง*เครียดกุมหัวเลยกู
  8. Providence เพลงนี้ต้องวาดนี้วเป็นกุญแจเสียงใช่มั้ยล่ะ ไม่มีใครทำอีกแระ... กูทำคนเดียวก็ได้ แต่แอบคิดตั้งแต่ไปดูที่ยุ่นว่า เป็นเรนเจอร์อ่ะกำหนดสีกันมาแล้วใช่มั้ยล่าาาา เจ/เรด โนะ/บูล ป้า/เยลโล่ว ริว/พิ้ง ชินยะ/กรีน กร๊ากกกกกกกก
  9. MOON เพลงนี้ตรึงแรกขั้นยูเมคมีพังค่ะเราตายไปเลยยยยยย ไม่คิดว่าจะเอาคริสตัลบอลมา แอบคิดในใจว่า เลอเซียล เซอร์ แฮปปี้สวิง เอ๋ยพวกมิงตายแน่ กร๊ากกกกกกกกกก ดีนะอีริวมันไม่เอากระจกมาด้วย แล้วผีเรยร่าก็ออกไปตั้งแต่กราวิตี้ ไม่งั้นมิงตายค่ะ มิงตายกว่านี้แน่นอลลลล
  10. The End of the Dream เพลงนี้ชูกำปั้นคนเดียวอีกแระ แล้วจริงๆมันจะต้องมีสเตปเจไอชูกีต้าร์คู่ด้วยแต่วันนี้พี่เจทำคนเดียว (นี่กุดุไลฟ์เยอะเกินไปป่ะวะเนี่ย อารมณ์ครูเป็ดวาเนสซ่าดูเด็กเอเอฟโครโนกราฟ บลอกกิ้งบนเวทีรอบมูนสตาร์ 555)
  11. Bass Solo เซสซั่นนี้เป็นเซสชั่นใหม่เพื่อความกระชับตัดตอนมากชึ้นจากสมัยดรัมโซโล่เบสโซโล่ ก็เลยได้ฟิวแปลกๆเหมือนเจเป็นนักรัองนำในวงอีกวง(จริงเเอบชอบนะ มันดูเท่ดี เหมือนสมัยก่อนริวจะเข้ามาพร้อมโดนัทสี่อันอ่ะ แต่อีเจมันร้องแบบริวไม่ได้ร้อกกกก จุดนี้ต้องเกิดใหม่อย่างเดียว 555 แต่ป้าอาจจะทำได้ก็ได้)
  12. STORM เพลงนี้จริงๆสมัยก่อนจะเจไอนะ แต่ว่าสมัยนี้โลกมันเปลี่ยนไปแร้วววววววว จำไม่ได้ว่าช้อตทรีซัมมันเพลงไหนอ่ะ โมเมว่าเป็นเพลงนี้แล้วกัน 
    (with Drum Solo at end)
  13. Encore:
เดวมาต่อนะ

2012/Dec/31

Lady Gaga at Rajamangala National Stadium, Bangkok, Thailand


Keane at Moonstar Studio, Bangkok, Thailand


Sting at Impact Arena, Bangkok, Thailand


Elton John at Impact Arena, Bangkok, Thailand


LUNA SEA at Osaka-jo Hall, Osaka, Japan


LUNA SEA at Sun Plaza Hall, Sendai, Japan

ข้าแกล้งตายดีกว่า...

2012/Dec/31

เป็นทริปที่หง่อมมากกกกแต่ก็สนุกมากเหมือนกัน คือเราหูชั้นนอกอักเสบ+อาหารเป็นพิษ+ไข้แดก
ขามานี่นั่งวิลแชร์ไปขึ้นเครื่องนะจ้ะขนาดเปลี่ยนไฟล์ไปวันนึงแล้วนะ (ยอมติ่งไม่ยอมตาย...พ่อแม่คงภูมิใจ)
จุดประสงค์ก็เดิมๆอ่ะไปดูคอนเสิร์ตลุงๆทั้งห้า คราวนี้ค่อนข้างลำบากเลยล่ะเพราะติดกันสองวันแต่คนละทิศ
ของประเทศเกาะทางยาวเลยย คือโอซาก้ากะเซนได เราก็โอ๊ยยกูจะทำยังไงดี จริงๆก็ควรนั่งเครื่องนะแต่
กว่าจะได้ข้อสรุปเรื่องที่พักวีซ่าบลาๆๆๆแล้วตั๋วเครื่องบินในประเทศก็เเพงเสียแล้ว แพงกว่าตั๋วจากไทยอีก
ก็เลยเอาวะนั่งชินคังเซนก็ได้ โหยยยยหกชม.ค่ะคุณนานมากกกกกดีที่ตามสถานีอ่ะมันมีของดีของแต่ละจังหวัด
ขายใต้สถานีไงเลยแอบฟินเล็กๆเหมือนทริปตะลุยกิน คือถ้ามีเวลามากกว่านี่แม่จะลงทุกสถานี 555
แล้วเบนโตะฟินเว่อออออออ่ะค่าา (ชินคังเซนทำให้เบนโตะอร่อยขึ้นสินะๆๆๆๆๆๆๆๆๆ) ไปญี่ปุ่นคราวนี้ก็รู้สึก
ถึงความแตกต่างของคนคันโตกะคนคันไซนะ คนคันไซนี่เหมือนคนจีนบวกคนเกาหลีในชุดคลุมคนญี่ปุ่น
ขณะที่คนคันโตจะแบบญี่ปุ๊นนนญี่ปุ่นไรเงี๊ยะ แถบโอซาก้าก็ดูจีนๆไรเงี๊ยะ ไปๆมาๆคนเอเซียก็คือคนเอเซีย
วันยังค่ำแหละ คือไม่ได้หมายถึงว่าฝรั่งมันมีระเบียบวินัยอะไร แต่มันจะมีฟิวว่าคนเอเซียจะดูกร้านๆโลกกว่าอ่ะ
ฝรั่งจะแบบโง่เรื่องนู้นก็ไม่รู้เรื่องนี้ก็ไม่รู้แล้วคิดว่าโอ้วชั้นเป็นศูนย์กลางดลก ขณะที่คนเอเซียจะแบบรู้ดีนักนะ 
โดยรวมก็ไม่มีอะไรมากแค่ช้อปลากเลือดล้มละลายกว่าทุกครั้ง ไม่ค่อยได้ออกไปเที่ยวเน้นดูคอนกับช้อปปิ้ง 555